Windows 2000 w edycji wideo 
Poniższa procedura zakłada nieco bardziej zaawansowane umiejętności posługiwania się systemem operacyjnym Windows 2000. Użytkownicy, którzy nie uważają się za „doświadczonych w Windows 2000” na pewno oszczędzą sobie wiele czasu, nerwów i pieniędzy, prosząc o pomoc kogoś kompetentnego.
Zalecam instalację „od zera” - uaktualnij BIOS do najnowszego. Konfigurując go - wyłącz ACPI, APM, PNP OS, wszelkie mechanizmy monitoringu i oszczędzania energii. To wiele upraszcza, np. sterowanie przerwaniami. Do stacji roboczych audio&video jest wręcz zalecane. Tracisz na tym tylko programowe wyłączanie zasilacza ATX przy zamykaniu systemu - zyskujesz rzeczywistą kontrolę nad sprzętem! Włącz przydzielanie przerwania dla karty graficznej i USB (jeżeli używasz USB).
Lokując karty na płycie, zacznij od gołej grafiki, wyłącz w BIOSie wszystko, czego nie używasz, np. USB, port równoległy, porty szeregowe, AC'97 audio, port midi/joystick, itd. Potem dodawaj karty po jednej, reset i kontrola przydzielonych przerwań. Do tego nie musisz przypinać dysku, ani uruchamiać OS. Preferowane przerwania poszczególnych kart sprawdź w ich dokumentacji. Żadnego współdzielenia przerwań, jeśli to możliwe. Ręczne przydzielanie przerwań to ostateczność, lepiej mieszać kartami w gniazdach PCI do skutku (pożądanego) a w BIOSie zostawić Auto na wszystkie . Różne BIOSy, na różnych płytach, zachowują się różnie - np. źle znoszą pojedyńcze gniazdo Manual, a resztę Auto.
Optymalna konfiguracja HDD to co najmniej 2 fizyczne dyski, szybkie (7200rpm, ATA66/100). Dysk przeznaczony na pliki wideo z pojedyńczą partycją na całości dostępnego miejsca. Jeśli masz tylko 1 HDD - dobrze jest mieć partycję systemową C: ok. 4GB i nie trzymać na niej nic więcej, oprócz OS + oprogramowanie - żadnych danych, dokumentów, audio&wideo. Dobrze też mieć NTFS, nie FAT32. NTFS nie ma ograniczenia wielkości pojedyńczego pliku – kilkanaście GB w jednym pliku .avi nie jest problemem.
Po starcie instalacji, kiedy na czarnym ekranie jest widoczny napis „Instalator sprawdza konfigurację sprzętową komputera” – naciśnij i przytrzymaj F5. Wówczas, w trakcie dalszej instalacji, otworzy się okno wyboru warstwy sprzętowej (tzw. HAL) – wybierz „Standardowy komputer PC”. Zakładam, że instalacja odbywa się na PC z 1 CPU zgodnym z x86. Zakładam też, że główne komponenty PC są współczesne; no, powiedzmy, ubiegłoroczne, i nie są przeznaczone do tanich, biurowych PC.
Następnie zainstaluj Service Pack 2 + Security Rollup Package 1 + najnowszy Internet Explorer + najnowszy DirectX + ewentualne najnowsze uaktualnienia - do pobrania z Microsoftu. Sprawdź dla pewności, czy instalacja przebiegła zgodnie z założeniami.
Ustaw wielkość pliku wymiany na stałe (wielkość RAM+50%, jeśli masz 256 MB) i dopilnuj, żeby był tylko na partycji C: lub na zupełnie osobnym fizycznie, szybkim dysku - na pewno NIE na partycji lub logicznym dysku, którego używasz do audio&wideo.
Dopiero teraz instaluj sterowniki urządzeń, w kolejności: chipset > grafika > pozostałe.
Problem instalacji sterowników w W2K polega na „oszustwie” systemu; użytkownik sądzi, że instaluje najnowszy sterownik, podczas gdy OS instaluje wbudowany sterownik uniwersalny. Często, aby tego uniknąć, trzeba przenieść, lub fizycznie usunąć sterownik wbudowany w system. Sprawdzenie właściwości niezainstalowanego pliku sterownika (najczęściej z rozszerzeniem .sys) PRZED jego zainstalowaniem i porównanie z właściwościami PO instalacji (dostawca, wersja) jest dobrą weryfikacją.
Włączenie trybu UDMA dla wszystkich napędów jest KONIECZNE. Natomiast wyłączenie automatycznego wykrywania nieistniejących napędów jest zalecane.
Warto sprawdzić transfer ciągły dysku AV przy wbudowanych w OS sterownikach. Następnie porównać z wynikami przy zainstalowanych sterownikach producenta kontrolera (chipsetu). Matrox, Canopus i Pinnacle dostarczają własne narzędzia testujące, można też użyć HDTach (komercyjnego).
Warto zaopatrzyć się w Norton Speedisk lub Diskeeper, to jedyne narzędzia pod W2K, które potrafią przemieszczać i scalać MFT, plik wymiany i foldery.
Defragmentator wbudowany w OS podlega wielu ograniczeniom i jest zdecydowanie mniej efektywny. Defragmentacja dysku AV jest obowiązkowa przed każdą sesją przechwytywania wideo. Rozpowszechniony przesąd o konieczności każdorazowego formatowania tego dysku jest absurdalny.
Ochrona plików systemowych jest kłopotliwa i zbędna dla zaawansowanego użytkownika. Aby ją wyłączyć, otwórz Edytor Rejestru i w kluczu [HKEY_LOCAL_MACHINESOFTWAREMicrosoftWindows NTCurrentVersionWinlogon], w prawym oknie, zmodyfikuj/dodaj nową wartość DWORD, zatytułowaną SFCDisable – wprowadź wartość ffffff9d (Szesnastkowo), co wyłączy ochronę.
Restart. W folderze WINNTSystem32Dllcache usuń wszystkie pliki, okresowo sprawdzając, czy nie pojawiają się nowe.
Aby zapobiec przenoszeniu części systemu do pliku wymiany zmień w kluczu [HKEY_LOCAL_MACHINE SystemCurrentControlSetControlSession ManagerMemory Management] wartość DisablePagingExecutive na 1.
Aby uzyskać poprawę wydajności operacji dyskowych: w tym samym kluczu zmień wartość LargeSystemCache na 1.
Zrzut pamięci przy błędzie typu STOP jest bezużyteczny dla nie-programisty. Aby go wyłączyć otwórz Właściwości systemu>Zaawansowane>Opcje wydajności i zaznacz Automatyczny ponowny rozruch, oraz wybierz w Zapisywaniu informacji o debugowaniu.
W2K domyślnie używa liczników wydajności dysków. Aby je wyłączyć otwórz Wiersz polecenia, wpisz diskperf –n, naciśnij Enter i uruchom ponownie komputer.
Wyłącz wszelkie mechanizmy oszczędzania energii: Panel sterowania>Opcje zasilania.
Wyłącz Autostart płyty CD.
Wyłącz wszelkie wygaszacze ekranu.
Usuń jakąkolwiek tapetę z Pulpitu.
Pracuj w 16-bitowej głębi koloru we właściwościach karty graficznej.
Wyłącz przenoszenie usuwanych plików do Kosza.
Wyłącz Zegar, usuń wszystko co niekonieczne z grupy Autostart.
Wyłącz jakiekolwiek indeksowanie zawartości dysków. Nie instaluj FindFast z pakietu Office.
Wyłącz dźwięki systemowe, wybierz schemat Brak dźwięków. To samo w każdej aplikacji mogącej używać sygnałów dźwiękowych.
Wyłącz WSZELKIE oprogramowanie antywirusowe i harmonogram zadań.
Pracuj ZAWSZE na profilu użytkownika Administrator, nie twórz zbędnych, dodatkowych profili.
Powyższe uwagi mają charakter listy kontrolnej, argumentacja jest ograniczona do absolutnego minimum. Moim celem było umożliwienie średnio zaawansowanemu użytkownikowi szybkiej instalacji i optymalizacji systemu do edycji wideo. Natomiast chętnie podejmę dyskusję nad poszczególnymi punktami. Uczę się całe życie, jak przestanę – będę martwy. Powyższe ustawienia są działającymi na wszystkich, zbudowanych przeze mnie lub będących pod moją opieką, stacjach roboczych audio&wideo. Życzę spokojnej pracy wszystkim kolegom (i koleżankom?).