SQN – byliśmy wszędzie, usłyszeliśmy wszystko

Pierwszy profesjonalny przenośny mikser audio – SQN 3 powstał
na wyspie Man w czerwcu 1980 roku. Aby jednak właściwie poznać proces, który doprowadził do narodzin SQN należy się cofnąć w czasie o jedną dekadę.

W 1970 roku firma - „Document Film Services Ltd.” działająca na ulicy Broadwick w dzielnicy Soho (centrum filmowego przemysłu w Londynie) została stworzona z myślą o tworzeniu materiałów dokumentalnych dla BBC. Charles Stewart, Ernest Lincze, Ivan Strasburg i Mike Fox robili wszystko by ich sztuczne oczy i uszy znajdowały się na całym świecie. Po powrocie do swojej bazy w Londynie montowali materiał by potem dodać nagraną ścieżkę dźwiękową.

„Documents Films Services Ltd.” do nagrywania dźwięku używał rekordera Nagra 3, który był uważany za godniejszy zaufania od swojego następcy (Nagra 4). „Document” posiadał również dwie kamery Clair NPR wyposażone w synchronizatory Perfectone, które eliminowały potrzebę późniejszej synchronizacji dźwięku nagrywanego na Nagrę z materiałem video.

Mniej więcej w tym samym czasie firma Kudelski S.A. wypuściła do sprzedaży swój pierwszy miniaturowy rekorder „Nagra”. Model SN czyli mini-Nagra używała kaset z taśmą kompatybilną do taśm Philipsa (te do tej pory były nawijane na szpule). Urządzenie pracujące na dwie baterie AA mogło nagrać 6 godzin materiału dźwiękowego, a perfekcyjnie pracujący motor zapewniał możliwość dokładnej synchronizacji dźwięku z wizją. Większość telewizji postanowiła wyposażyć się w nowe Nagry SN z nadzieją, że uda się nimi zastąpić zawodne połączenia radiowe. Niestety produkty ”Kudelski” nie sprostały potrzebom profesjonalnego udźwiękowienia materiału filmowego.

Kiedy pojawił się następca SN’a, czyli SMR operatorzy dźwięku znów przeżyli zawód.
Po pierwsze wskaźniki poziomu sygnału działały tylko w trakcie nagrywania, a po drugie dołączony mikrofon kapsułowy uniemożliwiał użycie ulubionej serii MKH mikrofonów Sennheiser’a.