Xplode Professional – część pierwsza 
Xplode Professional instaluje się bez trudności. Wymaga jedynie
od użytkownika cierpliwości, bowiem płyta jest zabezpieczona przed
kopiowaniem i procedura odczytu trwa trochę dłużej niż byśmy się
tego spodziewali. Po instalacji programu mamy możliwość ustawić
ogólne parametry programu-wtyczki.
-1- W zakładce Render Mode wybieramy jeden z 4 poziomów jakości
przeliczania efektów. Nie tylko najwyższa jakość (HQ), ale również
tzw. Draft daje zadawalający efekt końcowy. Różnica między nimi
zawiera się w tym, że przy HQ likwidowane są artefakty (np.
wygładzane proste nie biegnące wzdłuż pionu czy poziomu itd.).
Pozostałe tryby przeliczania Preview oraz Fastest służą raczej do
podglądu, szybkiego przeliczania efektu celem zgrubnej oceny na
ekranie TV.
A jak to się przenosi na szybkość przeliczania?
Średnia z kilkunastu prób wykazała, że w trybie Draft efekt zostaje
przeliczony przynajmniej 2-krotnie szybciej niż w HQ. Zaś w Preview
– 4-5-krotnie szybciej. Tryb Fastest jest nieco szybszy od Preview
– oszczędza nam do 30% czasu w stosunku do Preview. Jednak jakość
obrazu jest wyraźnie gorsza. Podane powyżej zależności dotyczą
wspólnego przeliczania efektów przez procesory komputera oraz karty
grafiki. Kiedy zrezygnujemy w obliczeniu efektów ze wspomagania
karty grafiki zauważymy, wyraźne wydłużenie czasu obliczeń w
najwyższej jakości. Wówczas stosunek czasu obliczenia efektu w
najlepszej i najgorszej jakości jest zdecydowanie wyższy.
-2- W zakładce Overscan Area ustalamy marginesy przeliczania
efektu. Czyli dokładniej ustalamy obszar kadru, który zostaje
przeliczany oraz marginesy, gdzie efekt nie zostaje zastosowany.
Marginesy możemy określić na kilka sposobów, np. podając wartości w
punktach dla każdego boku obrazu, w procentach wielkości obrazu
itd. Znaczenie tej funkcji przejawia się nie tylko w lekkim
przyspieszeniu przeliczania efektu, lecz również zapobiega
pojawianiu się przy przeskalowywaniu czy przesunięciach obrazu
czarnych marginesów, które przy typowym odtwarzaniu nie są widoczne
na ekranie TV.
-3- 3D Render – kolejna zakładka pozwala wybrać użytkownikowi
sposób przeliczania efektów: liczą tylko procesor(-y) komputera lub
też angażowana jest moc karty graficznej. Możliwy jest podział
pracy między procesorem karty graficznej i procesorem (-ami)
komputera. Np. efekt głównie przelicza karta graficzna, zaś sam
anti-aliasing (eliminacja artefaktów) wykonuje procesor komputera.
Taki podział pracy daje najlepsze efekty wizualne, choć jest
bardziej czasochłonny. Zauważyłem, że konieczne jest softwarowe
przeliczanie anti-aliasingu przy manipulacji obrazami zatrzymanymi
(stop-klatkami, zdjęciami), szczególnie przy dłuższych zakładkach,
np. 3 i więcej sekund. Nie ulega dyskusji - najszybciej przelicza
efekty karta graficzna bez programowego wspomagania tuszowania
artefaktów. Najwolniej zaś – sam procesor główny komputera. Nawet,
jeśli są to 2 Athlony. Praktycznie można zrezygnować z programowego
anti-aliasingu (co bardzo przyspiesza przeliczanie efektów) przy
miksowaniu tzw. żywych/ruchomych obrazów. Wówczas naszej uwadze
uciekają niektóre artefakty. Dodatkowy ruch w kadrze odwraca naszą
uwagę od delikatnego szarpnięcia pierwszej i ostatniej klatki miksu
(przy przeliczaniu przez kartę grafiki bez programowego
wspomagania). Por. poniżej okienko konfiguracji, w którym po
otworzeniu zakładki 3D Render przyciśnięto Config...: