Głębia ostrości

W kamerach stosuje się obiektywy o zmiennej ogniskowej, czyli odległości od płaszczyzny obiektywu do jego ogniska. O ile płaszczyzna główna jest łatwa do określenia w przypadku pojedynczej soczewki o tyle w przypadku obiektywów wielosoczewkowych (kamery mają ich od kilku do kilkunastu klejonych ze sobą) jest pojęciem umownym. Ogniskową wyraża się liczbami 1:6, 1:8, 1:10 itd. Jest to stosunek najkrótszej ogniskowej do najdłuższej.

Jeżeli zastosujemy największą ogniskową , czyli przyciskiem zoom maksymalnie przybliżymy filmowany obiekt zmniejszymy głębię ostrości.

Kąt widzenia kamery zawęży się. Perspektywa zostanie spłaszczona. Tło w kadrze zostanie rozmyte. Przedmioty znajdujące się pomiędzy obiektem a kamerą pozostaną nieostre. Filmując długą ogniskową obiekty zbliżające się do nas, możemy "wydłużyć" czas dojścia do kamery.



Odwrotnie sytuacja będzie wyglądać jeżeli będziemy filmować obiektywem o szerokim kącie (maksymalny odjazd zooma).

Kąt widzenia jest szeroki, głębia ostrości jest bardzo głęboka, czyli tło jak również filmowany obiekt są ostre. Krótka ogniskowa ma tę właściwość, że łatwo deformuje perspektywę. Skrajnym przykładem może być tzw."rybie oko" - obiektyw o kacie widzenia ok.180 stopni.

Pamiętajmy o oszczędnym używaniu transfokatora (zoom) podczas filmowania. Nadmierne przybliżanie i oddalanie zwane w gwarze filmowców "pompowaniem" świadczy o nieznajomości elementarnych podstaw sztuki operatorskiej.