Najprostszy montaż amatorski (studyjny)

Jeśli dysponujemy właściwym sprzętem, to nie jest – myślę- problemem wybranie odpowiedniej techniki montażu. W każdym jednak przypadku najlepsze wyniki można uzyskać planując i opracowując założenia montażowe przed rozpoczęciem zdjęć. Przy stosowaniu montażu wewnątrzkamerowego – jak zapewne wiecie- opracowanie precyzyjnej listy montażowej przed przystąpieniem do zdjęć jest rzeczywiście niezbędne. Jeśli jednak wybierzemy wariant montowania materiału filmowego po wykonaniu zdjęć, to będziemy mieli dodatkową możliwość analizy montażowej ujęć oraz wykonanie na przykład niezbędnych dokrętek filmowych, jeśli oczywiście zajdzie taka potrzeba. Jak z powyższego wynika, taki sposób montażu stwarza dodatkowe możliwości analizy ujęć i daje użytkownikom dowolny wybór wariantów łączenia poszczególnych scen. Pewnie wiecie, że w starszych typach kamer nie mających funkcji natychmiastowego startu trzeba było uwzględnić czas rozbiegu taśmy przy rozpoczęciu zdjęć, który wynosił 1 do 3 s. To samo zjawisko występowało przy zakończeniu rejestracji. Było to spowodowane nawijaniem taśmy na bęben z głowicami rejestrującymi.W latach osiemdziesiątych konstruktorzy sprzętu wideo systemu VHS wyposażyli kamery w dodatkowe wyłączniki umożliwiające wyłączanie zasilania wizji bez odwijania taśmy z bębna rejestrującego. Spowodowało to eliminacje uciążliwych końcówek rozbiegowych i umożliwiło montaż wewnątrzkamerowy.

W celu uniknięcia błysków montażowych poszczególne ujęcia były w systemie VHS montowane na tak zwaną zakładkę. Dopiero jednak wprowadzenie głowicy wirującej kasującej umożliwiło montaż stykowy oparty na technice BUTT EDIT oznaczający dogrywanie czołowe. Korzystając z możliwości współczesnej techniki cyfrowej, mając dokładne rozeznanie końca jednego ujęcia i początku drugiego ujęcia, możemy wykonać ostateczny precyzyjny montaż za pomocą kamery na planie zdjęciowym. Taką technikę montażu można jednak stosować tylko przy sporym doświadczeniu i długiej pracy z kamerą.Wszystkim początkującym mogę zalecić poświęcenie jednej taśmy na wykonanie kilkudziesięciu prób montażowych w celu nabrania wprawy. Przeanalizujemy teraz dla porównania najprostszy układ montażowy pozakamerowy. W skład takiego zestawu powinny wchodzić dwa magnetowidy i dwa monitory kontrolne. W takim przypadku jeden z magnetowidów będzie magnetowidem rejestrującym, a drugi – odtwarzającym.
Aby uzyskać najprostszy układ montażowy, należy gniazdo wyjściowe sygnału wideo o małej częstotliwości magnetowidu odtwarzającego połączyć z odpowiednim wejściem sygnału wideo magnetowidu rejestrującego.Analogicznie łączymy wyjście audio magnetowidu odtwarzającego z wejściem audio magnetowidu rejestrującego. Do obserwacji odtwarzającego i rejestrującego obrazu filmowego do wyjść o dużej częstotliwości obu magnetowidów przyłączamy dwa oddzielne monitory kontrolne. Należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiednie złącza styków wszystkich kabli, ponieważ wszelkie nidokładnosci będą się odbijały na jakości rejestrowanego i montowanego obrazu. Po wykonaniu takiej instalacji najprostszy układ do montażu filmów mamy gotowy i możemy przystąpić do pracy...