Odkurzanie czyli film bez kosztow cz. III

W poprzedniej czesci omówilismy sobie niektóre zagadnienia zwiazane z podlaczaniem kamery do komputera i ustawieniami zrzucania (capture). Bylo o kabelkach, bylo o glosnosci dzwieku, o klatkach na sekunde i o wielu takich róznych rzeczach, które warto wiedziec. Dzis dokonczymy ten praktyczno-teoretyczny wstep do beztroskiej zabawy w krecenie filmów. Przypominam, ze bawimy sie analogowa kamera i karta zrzucajaca. Uzywamy do tego celu rewelacyjnego VirtualDuba (do sciagniecia z http://www.virtualdub.org).
Po podlaczeniu kamery, ustawieniu wszystkiego co bylo do ustawienia zostaje nam jeszcze jedna bardzo wazna decyzja do podjecia. Wybór kodeka wideo. Zalezy od niego jakosc oraz rozmiar pliku wynikowego. Nie istnieje kodek uniwersalny, najlepszy do wszystkich zastosowan. Warto wiec conieco wiedziec na ten temat.

Kodek to element systemu, odpowiadajacy za zamiane zajmujacego bardzo duzo "miejsca" strumienia wideo na postac spakowana, która nie zajmie nam bardzo szybko calego dysku, a pózniej przeprowadzi proces odwrotny, krzaczki z pliku zamieni na ciag obrazów. Latwo policzyc szerokosc pasma - czyli ilosc danych na sekunde - jakie zajmuja dane wideo. Dla przykladu nieskompresowany strumien DV zajmuje 720x576x25x2= 20 MB/s (!!!). Kodek DV zapewnia nam zmniejszenie tej liczby o wspólczynnik 5:1, a wiec obraz po zapisaniu na dysk zajmowac bedzie okolo piecu razy mniej, kosztem nieznacznej utraty jakosci. Ciekawostka - niektórzy z Was moga sie zastanawiac skad wzielo sie x2 na koncu moich wyliczen. Odpowiedz jest prosta. Kazdy piksel opisany jest za pomoca 16 bitów, a wynik chcialem wyrazic w osmiobitowych bajtach. Zagadnienia te sa niezwykle wazne przy cyfrowej obróbce wideo, byc moze nawet najwazniejsze, a przy tym bardzo ciekawe, mysle wiec, ze niedlugo zajmiemy sie nimi blizej. Na razie jednak czeka na nas owa nieszczesna, pieknie podlaczona do komputera, kamera.